Przyjdę do Ciebie, niebieskooka,

Przyjdę do Ciebie, gdy będzie świt,

Żeby się ubić błękitem chabrów,

Żeby zrozumieć błękitne sny.



Bo moje oczy są granatowe,

Bo w moich oczach jest jeszcze cień,

Który mi kiedyś dziad mój zostawił,

Gdy rozstrzelany był każdy dzień.                       /bis



Przyjdę do Ciebie, niebieskooka,

Przyjdę do Ciebie w rozkwicie dnia,

Żeby popatrzeć w zwierciadło nieba,

Żeby dosięgnąć błękitu dna.



Bo moja oczy są granatowe,

Bo w moich oczach jest ciemność drzew,

Którą mi kiedyś dziad  mój zostawił,

Gdy musiał nosić w plecaku gniew.                     /bis



Przyjdę do Ciebie, niebieskooka,

Przyjdę do Ciebie, w pogodny czas,

Żeby zrozumieć, że tam, wysoko,

Może być miliard zwyczajnych gwiazd.



Bo moje oczy są granatowe,

Bo w moich oczach granatów pęk,

Które mi kiedyś dziad mój zostawił,

Bym nigdy nie znał, co znaczy lęk.


Przypomnij dzień,

Gdy szliśmy razem w ciszy koncert.

Przypomnij dzień,

Gdy nam naprzeciw biegło słońce.



Przypomnij czas,

Gdy się spotkały nasze dłonie.

I jeszcze raz

Na chwilę wróćmy do tych wspomnień.



Nie, zegar wstecz nie będzie szedł.

Nie wzleci w niebo martwy ptak.

Fale na próżno dzwonią w brzeg -

Widocznie musi zostać tak.



Przypomnij, jak

Nad nami gwiazdy stały widne.

Przypomnij, jak

Strząsała perły noc ze skrzydeł.



Przypomnij czas,

Który rozłączył nasze ręce

I słowem zgasł

Słowem, co nie powraca więcej.



[-murmurando-]