Czarne noce, kocie oczy,

Mroczne głębie studzien,

Gór wysmukłych cienie dumne,

Pies warczący w budzie.

Srebrny księżyc-szaławiła

Z Wenus dyskurs toczy.

Posrebrzane Twoje włosy,

Zakochane oczy.



[-instrum.-]



W wodospadach Twych kędziorów

Będę nurzać dłonie,

Szept namiętny zaplatając

W pasma wokół skroni.

Zacałuję blaski oczu

Zanim znów dzień wstanie -

Takie będzie nasze nocne

Zwykłe całowanie.



[-instrum.-]



Wśród zamszystych zagajników

Krążą cienie legend,

Stare klechdy upiorowe

Śpią nad rzeki brzegiem.

Na konarach rosochatych

wiatr gra dumkę rzewną;

W Twoim życiu moje życie

Zmieści się na pewno.



[-instrum.-]



Bat nad zgiętym grzbietem zawisł.

Fala się złamała wpół.

Ponad ziemią nagle ucichł wiatr -

Uścisnął człowiek dziś człowieka dłoń.



To zabłysła pierwsza gwiazda,

To pokoju wybił dzwon.

Niech się głosy łączą w jedną pieśń -

Tak łatwo objąć świat łańcuchem rąk.



Nad światem cicha noc,

Niebo pełne gwiazd.

Nad światem noc,

Nad nami noc ...



Gdy nowiny dobrej gwiazda

Ponad Ziemię wznosi się,

Przebacz bratu swemu, porzuć gniew!

Niech wreszcie stanie się pokoju świat!



Nad światem cicha noc,

Niebo pełne gwiazd.

Nad światem noc,

Nad nami noc ...



Czas, aby w jeden krąg

Dłonie złączyć, czas!

Niech pokój trwa!

Niech pokój trwa!