Zgoda kwitła niby kwiat - do wczoraj.

Nigdy "nie" a zawsze "tak" - do wczoraj.

Wszystko się składało nam - 

Jeszcze do wczoraj.



Od wczoraj straszna nas ogarnia złość.

Od wczoraj ktoś niezgody rzucił kość.

Od wczoraj czuję się jak obcy gość,

Natrętny gość.



Od wczoraj już obca pani, pan.

Nie mówi nikt, tylko radio gra.

Od wczoraj już wiem, że nie chcesz mnie.

Od wczoraj nie znamy się, nie znamy się

Nie znamy się, nie znamy się.



Brak mi bardzo Twoich słów - od dzisiaj.

Chciałbym z Tobą zostać znów - od dzisiaj.

Chciałbym to naprawić już -

Jeszcze od dzisiaj.



Do jutra może minie nasza złość.

Do jutra może nas pogodzi ktoś.

Do jutra chyba kłótni będzie dość.

Już chyba dość.



Od jutra bądź dla mnie dobra znów.

Od jutra już nie mów cierpkich słów.

Od jutra już nie myśl o mnie źle.

Od jutra nie gniewaj się, nie gniewaj się

Nie gniewaj się, nie gniewaj się / bis



[-wokaliza-]



Powiedzcie jej, że ja ją kocham.

Powiedzcie, żeby wróciła tu.

Że szukam jej w promieniach słońca.

Że szukam jej w zapachu bzu.



W kolorach tęczy, w błękicie nieba

I w ciszy jezior, w szumie zbóż.

Ale jej nie ma, już jej nie ma,

Ale jej przy mnie nie ma już.



Ale jak z innym, z innym chłopcem

Dziewczynę moją spotkacie gdzieś - 

Możecie wszystkim mówić o tym,

Tylko nie mówcie tego mnie.



Bo ja ją chciałbym zawsze kochać.

I zawsze wierzyć w miłość jej...

Więc jak spotkacie ją z innym chłopcem - 

To o tym nigdy nie mówcie mnie.



I jej też 

Nie mówcie o mnie - 

Bo jakiż byłby to sens...

Skoro już ona

Mnie nie kocha.

Skoro już

Nie kocha mnie.