Zapisz swoję ulubione piosenki Czerwonych Gitar

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Pechowy dzień, pechowy dzień,

Gdy od początku wszystko się układa źle,

Tak jakby drogę przeciął rwącej rzeki prąd

A z oczu znikł bezpieczny ląd.



Ktoś rzucił czar i urok zły ...

Mój Anioł Stróż na miękkiej chmurze smacznie śpi,

A Twoje ślady zatarł roztargniony wiatr

I szczęścia brak, tak bardzo brak.



Bo moje szczęście jest w pobliżu dłoni Twych

I oczu, i oczu.

Przychodzi czasem bardzo cicho w moje sny

Z pomocą, z pomocą.

Zostawia przy mnie najcieplejsze z wszystkich słów -

Twe imię, Twe imię.

Od zmierzchu do rana

Nie grozi mi nocny chłód.



Pechowy dzień, pechowy dzień

Na pewno kiedyś przecież musi skończyć się.

Na środek Twojej drogi rzucę bukiet róż;

Nie miniesz go, nie miniesz już.



Bo moje szczęście jest w pobliżu dłoni Twych

I oczu, i oczu.

Przychodzi czasem bardzo cicho w moje sny

Z pomocą, z pomocą.

Zostanie przy mnie najcieplejsze z wszystkich słów -

Twe imię, Twe imię.

Od rana do rana

Nie będzie nam groził chłód.



Na nasze wesele zajedzie kareta

Zaprzężona w białe konie,

A pierwszym drużbą będzie poeta -

Gitarę chwyci w dłonie,

By śpiewać piękne wiersze o Tobie,

Jakich ja śpiewać nie umiem.

Potem ja Ciebie wezmę na ręce,

Zaniosę tam,                                bis

Gdzie szczęścia będzie najwięcej.



Weźmiemy z sobą jedynie tom wierszy -

Niczego więcej nie chcę,

Gdy w lesie, na łące usłyszę wśród świerszczy

Twoje i moje serce.

Będziemy sami jak Adam i Ewa:

Raj odkryjemy na nowo.

Ja będę Ciebie nosił na rękach

I śpiewał, że                            bis

Na świecie jest tyle piękna.



Dziewczynie, którą ktoś okłamał podle,

Zawiódł nocny bar i czar ekranu -

Daruj lepszy świt niż ten, co zna już.

Nie mów, że masz piękniejsze od niej.



Miasto, które zna jak brudną plamę,

Teraz niech jak sen przy tobie zgaśnie.

Szkoła, którą dał jej ten kochany

Zniknie nagle, tak jak lęk poranny.



Daj, daj tej dziewczynie biały welon.

Kup, kup dwie obrączki szczerozłote.

Zgaś, zgaś uśmiech ludzi złych.

A potem daj, daj tej dziewczynie czyste ręce.

Idź, idź do jej matki na niedzielę.

Walcz! Walcz! Niech was nie pokona czas.



Szarość zwykłych dni jej nie porazi;

Place, które śpią jak po chorobie;

Ciemny, stary dom, bez gniazd bocianich;

Świata groźny szum co płynie z gazem.



Świecić będzie jej urody nagłość

W czarną, zimną noc, i w dzień majowy.

Tylko ty masz być jak doktór mądry:

Co dzień taki sam, co dzień nowy.



Daj, daj tej dziewczynie biały welon.

Kup, kup dwie obrączki szczerozłote.

Zgaś, zgaś uśmiech ludzi złych.

A potem daj, daj tej dziewczynie czyste ręce.

Idź, idź do jej matki na niedzielę.

Walcz! Walcz! Niech was nie pokona czas.



A potem daj, daj tej dziewczynie biały welon.

Kup, kup dwie obrączki szczerozłote.

Zgaś, zgaś uśmiech ludzi złych.

A potem daj, daj tej dziewczynie czyste ręce.

Idź, idź do jej matki na niedzielę.

Walcz! Walcz! Niech was nie pokona czas.