Nad pustą jezdnią dojrzewa świt.

Trzepoczą słowa, trzaskają drzwi.

Autobus rusza bez wolnych miejsc.

Jest piąta rano ... jest piąta pięć.



Czarno-biały pejzaż miasta:

W górze niebo, w dole asfalt.



Zaczęty przetarg. Kto ile wart?

Tytuły gazet zbawiają świat.

W wyścigu godzin, w pogoni chwil

Pulsuje zdarzeń codzienny rytm.



Czarno-biały pejzaż miasta:

W górze niebo, w dole asfalt.



[-instrum.-]



Przechodzą ludzie przez pełnię dnia ...

Te same twarze, ta sama gra,

Te same słowa z tych samych ust

Wplątane w ostry klaksonów blues.



Czarno-biały pejzaż miasta:

W górze niebo, w dole asfalt.



A potem szybkie uściski rąk,

Rozmowy, które powietrze tną.

Autobus wraca bez pustych miejsc.

Jest siódma wieczór ... jest siódma pięć.



Czarno-biały pejzaż miasta:

W górze niebo, w dole asfalt.



[-instrum.-]



To nie do wiary! To już dziś!

Przed pierwszym balem tremę mam,

Znajomych wielu spotkam tam

A wśród nich będziesz Ty.

Choć jeden taniec oddaj mi -

Czekam już tyle dni.



To nie do wiary, że już dziś

Na pierwszym balu tremę mam.

Choć dziewcząt wiele tutaj znam,

Żadna z nich nie chce mnie.

Choć dziewcząt wiele tutaj znam,

Żadna z nich nie chce mnie.



Tańczysz gdzieś w tłumie par

Chociaż wiesz, dobrze wiesz,

Że już kończy się bal.

Z innym znów tańczyć chcesz

A ja czekam tu sam

Na Twój znak, jeden znak.



To nie do wiary! Pecha mam!

Z pierwszego balu wracam sam.

Choć innym miło płynął czas

A wśród nich byłaś Ty,

Ten pierwszy bal rozdzielił nas,

Rozwiał dziś moje sny.