Wioska śpi w łanach zbóż,
Ziewnął jeż i usnął już.
W polu wiatr ucichł - cyt!
Zbudzi się, gdy tylko wstanie świt.
W końcu wsi,
Gdzie Pożarna Straż,
W rowie ktoś sobie siadł,
W rowie siadł i na fujarce gra.
Wszystko już u nas jest,
Bo z postępem idzie wieś:
Kino jest i aktywny Music Club;
Jak tu na fujarce można grać, no jak?
A on gra, a on gra ...
Mówi, że to underground.
[-instrum.-]
Jak tu spać, jak tu spać?
Kiedy on przestanie w końcu grać?
Przestań już -
Nie wypada dzisiaj grać.
Przestań już -
Awangardę trzeba znać.
Przestań już, przestań już -
To niemodne wcale. Gdy
Przestań grać, przestań grać -
Wszyscy śpią, wiec śpij i Ty.
A on gra, a on gra ...
Mówi, że to underground.
[-instrum.-]
Mam tego dość!
Mam tego dość!
I znów się rozglądasz,
Uśmiechasz do kogoś -
Jesteś niemożliwa wprost!
Tak jakbym nie istniał
I nie stał tuż obok.
Przestań wodzić mnie za nos!
Mam tego dość!
Mam tego dość!
Znów siedzisz w jakiegoś
Gwiazdora wpatrzona,
Zasłuchana w jego głos.
I marzysz na pewno
O jego ramionach;
Filmu mam już także dość!
Mam tego dość!
Mam tego dość!
Dziś rzucę to wszystko
I pójdę w świat sobie,
Potem mnie o powrót proś.
Nie będę się wahał
I zaraz to zrobię;
Gorszy mnie nie spotka los.
No, nie bądź zła!
Wiem, że masz dość,
Lecz, widzisz, dziewczyno,
Wybrałaś mnie sama,
Więc humory moje znoś.
Już trudno, dziewczyno,
Wybrałaś mnie sama,
Więc humory moje znoś.
Mam tego dość! /*5
Pani Nadziejo, szarooka,
Pani cierpliwa.
Tylu Cię ludzi w noc głęboką
Do siebie wzywa.
Usłysz głos mój pośród głosów tych,
Wśród ludzi, co swój chleb
Kroją przy pustym stole.
Szarooka - dojrzyj i mnie, dojrzyj mnie.
[-instrum.-]
Dniem błękitnieje portal nieba,
Sklepiony ostro.
Dniem jeszcze bardziej Ciebie mi trzeba,
Nadziejo, siostro.
Okno swe otwieram Ci co świt.
Doczekać dnia, dnia, gdy
Chleb dla dwojga pokroję.
Szarooka - dopomóż mi, pomóż mi.
Pomóż mi, pomóż mi, pomóż mi.