[-instrum.-]
Było kruche, niewielkie, było jasne, przejrzyste,
Uśmiechało się ufnie do wszystkich.
Nie groziło nikomu ... Nie wróciło do domu
Moje szczęście, naprawdę niewielkie.
Może gdzieś tam, na liściu, zbyt zmęczone, usiadło,
A wiatr z liściem je porwał znienacka.
Potem z liściem porzucił i nie umie tu wrócić
Z dalekiego, nieznanego miasta.
Może gdzieś usłyszało słowa, których nie znało.
Zapragnęło tych słów się nauczyć.
Słowa były zbyt wielkie, no, a szczęście - maleńkie;
Z ich ciężarem nie może tu wrócić.
Może, kiedy zmężnieje, zbierze siły, urośnie -
Odnajdzie mnie znowu wśród ludzi.
Moje szczęście niewielkie będzie silne i piękne -
Wielkim szczęściem do mnie powróci, powróci.
Twoje oczy znam jak jeszcze nikt,
Przede mną nikt.
Gdy komuś kłamią, to nie mnie;
Raz w oczy spojrzę - wszystko wiem.
Wiedziałem wtedy, w pierwszym dniu,
Że czekają pierwszej nocy.
Nie wiesz, jak ja czekam
Na tę noc, pierwszą noc.
Twoje usta znam jak jeszcze nikt,
Przede mną nikt.
Raz są lękliwe tak jak Ty,
Raz niecierpliwe tak jak Ty,
Poznane w jasnym słońcu dnia
A czekające pierwszej nocy.
Nie wiesz, jak ja czekam
Na tę noc, pierwszą noc!
Sama o sobie wiesz jeszcze mało,
Więc słuchaj, posłuchaj, co powiem:
Przyjdziesz do mnie w ciemności i przymkniesz oczy,
Gdy usta zbliży nam mrok naszej nocy.
Wiem, że tak będzie, że tak się stanie.
Ty o tym nie wiesz - sama całą sobą kusisz.
Niech przyjdzie noc, niech przyjdzie noc nasza pierwsza ...
Twoje oczy znam jak jeszcze nikt,
Przede mną nikt.
Gdy komuś kłamią, to nie mnie;
Raz w oczy spojrzę - wszystko wiem.
Wiedziałem wtedy, w pierwszym dniu,
Że czekają pierwszej nocy.
Wiemy, co czekanie
Na tę noc, pierwszą noc ...
Twoje usta znam jak jeszcze nikt,
Przede mną nikt.
Raz są lękliwe tak jak Ty,
Raz niecierpliwe tak jak Ty,
Poznane w jasnym słońcu dnia
A czekające pierwszej nocy.
O Boże! Jak czekałem
Na tę noc, pierwszą noc!