To nie do wiary! To już dziś!

Przed pierwszym balem tremę mam,

Znajomych wielu spotkam tam

A wśród nich będziesz Ty.

Choć jeden taniec oddaj mi -

Czekam już tyle dni.



To nie do wiary, że już dziś

Na pierwszym balu tremę mam.

Choć dziewcząt wiele tutaj znam,

Żadna z nich nie chce mnie.

Choć dziewcząt wiele tutaj znam,

Żadna z nich nie chce mnie.



Tańczysz gdzieś w tłumie par

Chociaż wiesz, dobrze wiesz,

Że już kończy się bal.

Z innym znów tańczyć chcesz

A ja czekam tu sam

Na Twój znak, jeden znak.



To nie do wiary! Pecha mam!

Z pierwszego balu wracam sam.

Choć innym miło płynął czas

A wśród nich byłaś Ty,

Ten pierwszy bal rozdzielił nas,

Rozwiał dziś moje sny.


Przyjdę do Ciebie, niebieskooka,

Przyjdę do Ciebie, gdy będzie świt,

Żeby się ubić błękitem chabrów,

Żeby zrozumieć błękitne sny.



Bo moje oczy są granatowe,

Bo w moich oczach jest jeszcze cień,

Który mi kiedyś dziad mój zostawił,

Gdy rozstrzelany był każdy dzień.                       /bis



Przyjdę do Ciebie, niebieskooka,

Przyjdę do Ciebie w rozkwicie dnia,

Żeby popatrzeć w zwierciadło nieba,

Żeby dosięgnąć błękitu dna.



Bo moja oczy są granatowe,

Bo w moich oczach jest ciemność drzew,

Którą mi kiedyś dziad  mój zostawił,

Gdy musiał nosić w plecaku gniew.                     /bis



Przyjdę do Ciebie, niebieskooka,

Przyjdę do Ciebie, w pogodny czas,

Żeby zrozumieć, że tam, wysoko,

Może być miliard zwyczajnych gwiazd.



Bo moje oczy są granatowe,

Bo w moich oczach granatów pęk,

Które mi kiedyś dziad mój zostawił,

Bym nigdy nie znał, co znaczy lęk.