To nie do wiary! To już dziś!

Przed pierwszym balem tremę mam,

Znajomych wielu spotkam tam

A wśród nich będziesz Ty.

Choć jeden taniec oddaj mi -

Czekam już tyle dni.



To nie do wiary, że już dziś

Na pierwszym balu tremę mam.

Choć dziewcząt wiele tutaj znam,

Żadna z nich nie chce mnie.

Choć dziewcząt wiele tutaj znam,

Żadna z nich nie chce mnie.



Tańczysz gdzieś w tłumie par

Chociaż wiesz, dobrze wiesz,

Że już kończy się bal.

Z innym znów tańczyć chcesz

A ja czekam tu sam

Na Twój znak, jeden znak.



To nie do wiary! Pecha mam!

Z pierwszego balu wracam sam.

Choć innym miło płynął czas

A wśród nich byłaś Ty,

Ten pierwszy bal rozdzielił nas,

Rozwiał dziś moje sny.


Powiedzcie jej, że ja ją kocham.

Powiedzcie, żeby wróciła tu.

Że szukam jej w promieniach słońca.

Że szukam jej w zapachu bzu.



W kolorach tęczy, w błękicie nieba

I w ciszy jezior, w szumie zbóż.

Ale jej nie ma, już jej nie ma,

Ale jej przy mnie nie ma już.



Ale jak z innym, z innym chłopcem

Dziewczynę moją spotkacie gdzieś - 

Możecie wszystkim mówić o tym,

Tylko nie mówcie tego mnie.



Bo ja ją chciałbym zawsze kochać.

I zawsze wierzyć w miłość jej...

Więc jak spotkacie ją z innym chłopcem - 

To o tym nigdy nie mówcie mnie.



I jej też 

Nie mówcie o mnie - 

Bo jakiż byłby to sens...

Skoro już ona

Mnie nie kocha.

Skoro już

Nie kocha mnie.