To nie do wiary! To już dziś!

Przed pierwszym balem tremę mam,

Znajomych wielu spotkam tam

A wśród nich będziesz Ty.

Choć jeden taniec oddaj mi -

Czekam już tyle dni.



To nie do wiary, że już dziś

Na pierwszym balu tremę mam.

Choć dziewcząt wiele tutaj znam,

Żadna z nich nie chce mnie.

Choć dziewcząt wiele tutaj znam,

Żadna z nich nie chce mnie.



Tańczysz gdzieś w tłumie par

Chociaż wiesz, dobrze wiesz,

Że już kończy się bal.

Z innym znów tańczyć chcesz

A ja czekam tu sam

Na Twój znak, jeden znak.



To nie do wiary! Pecha mam!

Z pierwszego balu wracam sam.

Choć innym miło płynął czas

A wśród nich byłaś Ty,

Ten pierwszy bal rozdzielił nas,

Rozwiał dziś moje sny.


Zielone wzgórza daleko już.

Na butach osiadł podmiejski kurz.

Dni jak zapałki gasną.

Noc chwilę trwa, coraz trudniej zasnąć.

Za myślą myśl na oślep gna.

Znowu tam, znowu tam, znowu tam.



Okruchy wspomnień jak wartki nurt:

Już kwitną sady, już pachnie miód,

Dom pochylony nisko

Pod słońcem dnia. A tu obce wszystko

I nawet wiatr inaczej gra -

Jesteś sam, jesteś sam, jesteś sam.



Próbuj sam

Przez trudne lata przejść.

Z nadzieją serce nieś,

Nie żałuj strat.

Próbuj sam

Nie patrzeć teraz wstecz.

Bierz życie jakie jest.

Przed tobą świat.



Bądź dobrej myśli, śnij lepsze sny.

Nie twoje miasto otworzy drzwi -

I nagle ponad głową

Zatańczy ptak, znajdziesz dobre słowo,

Przyjazną dłoń, zgubiony ślad -

Zaczniesz żyć, zaczniesz żyć, zaczniesz żyć.



Próbuj sam

Przez trudne lata przejść.

Z nadzieją serce nieś,

Nie żałuj strat.

Próbuj sam

Nie patrzeć teraz wstecz.

Bierz życie jakie jest.

Przed tobą świat.