Mam tego dość!

Mam tego dość!

I znów się rozglądasz,

Uśmiechasz do kogoś -

Jesteś niemożliwa wprost!

Tak jakbym nie istniał

I nie stał tuż obok.

Przestań wodzić mnie za nos!



Mam tego dość!

Mam tego dość!

Znów siedzisz w jakiegoś

Gwiazdora wpatrzona,

Zasłuchana w jego głos.

I marzysz na pewno

O jego ramionach;

Filmu mam już także dość!





Mam tego dość!

Mam tego dość!

Dziś rzucę to wszystko

I pójdę w świat sobie,

Potem mnie o powrót proś.

Nie będę się wahał

I zaraz to zrobię;

Gorszy mnie nie spotka los.



No, nie bądź zła!

Wiem, że masz dość,

Lecz, widzisz, dziewczyno,

Wybrałaś mnie sama,

Więc humory moje znoś.

Już trudno, dziewczyno,

Wybrałaś mnie sama,

Więc humory moje znoś.



Mam tego dość!      /*5



Pięciu nas jest jak braci Li.

Przed nami świat otwiera drzwi.

Pięciu może podbić świat.

Czterech na gitarach gra.

Czy ktoś ma chęć przyłączyć się?

Im więcej nas,

Wtedy nikt nie ma już szans.

Wtedy nikt nie ma już szans.



Pięciu nas jest

Jak braci Li.

Przed nami świat

Otwiera drzwi.

Pięciu może podbić świat.

Czterech na gitarach gra.

Czy ktoś ma chęć

Przyłączyć się?

Im więcej nas,

Wtedy nikt nie ma już szans.

Wtedy nic nie ma już szans.



Pięciu nas jest jak braci Li.

Przed nami świat otwiera drzwi.

Pięciu może podbić świat.

Czterech na gitarach gra.

Czy ktoś ma chęć

Przyłączyć się?

Im więcej nas,

Teraz nikt nie ma już szans.

Teraz nikt nie ma już szans.