Mam tego dość!

Mam tego dość!

I znów się rozglądasz,

Uśmiechasz do kogoś -

Jesteś niemożliwa wprost!

Tak jakbym nie istniał

I nie stał tuż obok.

Przestań wodzić mnie za nos!



Mam tego dość!

Mam tego dość!

Znów siedzisz w jakiegoś

Gwiazdora wpatrzona,

Zasłuchana w jego głos.

I marzysz na pewno

O jego ramionach;

Filmu mam już także dość!





Mam tego dość!

Mam tego dość!

Dziś rzucę to wszystko

I pójdę w świat sobie,

Potem mnie o powrót proś.

Nie będę się wahał

I zaraz to zrobię;

Gorszy mnie nie spotka los.



No, nie bądź zła!

Wiem, że masz dość,

Lecz, widzisz, dziewczyno,

Wybrałaś mnie sama,

Więc humory moje znoś.

Już trudno, dziewczyno,

Wybrałaś mnie sama,

Więc humory moje znoś.



Mam tego dość!      /*5



Przypomnij dzień,

Gdy szliśmy razem w ciszy koncert.

Przypomnij dzień,

Gdy nam naprzeciw biegło słońce.



Przypomnij czas,

Gdy się spotkały nasze dłonie.

I jeszcze raz

Na chwilę wróćmy do tych wspomnień.



Nie, zegar wstecz nie będzie szedł.

Nie wzleci w niebo martwy ptak.

Fale na próżno dzwonią w brzeg -

Widocznie musi zostać tak.



Przypomnij, jak

Nad nami gwiazdy stały widne.

Przypomnij, jak

Strząsała perły noc ze skrzydeł.



Przypomnij czas,

Który rozłączył nasze ręce

I słowem zgasł

Słowem, co nie powraca więcej.



[-murmurando-]