Zapisz swoję ulubione piosenki Czerwonych Gitar

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Na nasze wesele zajedzie kareta

Zaprzężona w białe konie,

A pierwszym drużbą będzie poeta -

Gitarę chwyci w dłonie,

By śpiewać piękne wiersze o Tobie,

Jakich ja śpiewać nie umiem.

Potem ja Ciebie wezmę na ręce,

Zaniosę tam,                                bis

Gdzie szczęścia będzie najwięcej.



Weźmiemy z sobą jedynie tom wierszy -

Niczego więcej nie chcę,

Gdy w lesie, na łące usłyszę wśród świerszczy

Twoje i moje serce.

Będziemy sami jak Adam i Ewa:

Raj odkryjemy na nowo.

Ja będę Ciebie nosił na rękach

I śpiewał, że                            bis

Na świecie jest tyle piękna.



Piosenka warszawskiej ulicy

Szelmowskim uśmiechem zagląda do bram.

Piosenka warszawskiej ulicy

Od wieków ma urok ten sam.



Potrafi tak śpiewać stolicy,

Że wszystko, co żyje, zamienia się w słuch.

Piosenka warszawskiej ulicy -

Jej wierny towarzysz i druh.



Od wielu setek lat jak stoi Nowy Świat,

Jak beczka krzepnie wino u Fukiera,

Gdy rankiem przetrze świt, zasłania oczy szyb,

Do wszystkich serc jak słońca blask się wdziera.



Piosenka warszawskiej ulicy

Szelmowskim uśmiechem zagląda do bram.

Piosenka warszawskiej ulicy

Od wieków ma urok ten sam.



Dziewczynie, którą ktoś okłamał podle,

Zawiódł nocny bar i czar ekranu -

Daruj lepszy świt niż ten, co zna już.

Nie mów, że masz piękniejsze od niej.



Miasto, które zna jak brudną plamę,

Teraz niech jak sen przy tobie zgaśnie.

Szkoła, którą dał jej ten kochany

Zniknie nagle, tak jak lęk poranny.



Daj, daj tej dziewczynie biały welon.

Kup, kup dwie obrączki szczerozłote.

Zgaś, zgaś uśmiech ludzi złych.

A potem daj, daj tej dziewczynie czyste ręce.

Idź, idź do jej matki na niedzielę.

Walcz! Walcz! Niech was nie pokona czas.



Szarość zwykłych dni jej nie porazi;

Place, które śpią jak po chorobie;

Ciemny, stary dom, bez gniazd bocianich;

Świata groźny szum co płynie z gazem.



Świecić będzie jej urody nagłość

W czarną, zimną noc, i w dzień majowy.

Tylko ty masz być jak doktór mądry:

Co dzień taki sam, co dzień nowy.



Daj, daj tej dziewczynie biały welon.

Kup, kup dwie obrączki szczerozłote.

Zgaś, zgaś uśmiech ludzi złych.

A potem daj, daj tej dziewczynie czyste ręce.

Idź, idź do jej matki na niedzielę.

Walcz! Walcz! Niech was nie pokona czas.



A potem daj, daj tej dziewczynie biały welon.

Kup, kup dwie obrączki szczerozłote.

Zgaś, zgaś uśmiech ludzi złych.

A potem daj, daj tej dziewczynie czyste ręce.

Idź, idź do jej matki na niedzielę.

Walcz! Walcz! Niech was nie pokona czas.