Zapisz swoję ulubione piosenki Czerwonych Gitar

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Na nasze wesele zajedzie kareta

Zaprzężona w białe konie,

A pierwszym drużbą będzie poeta -

Gitarę chwyci w dłonie,

By śpiewać piękne wiersze o Tobie,

Jakich ja śpiewać nie umiem.

Potem ja Ciebie wezmę na ręce,

Zaniosę tam,                                bis

Gdzie szczęścia będzie najwięcej.



Weźmiemy z sobą jedynie tom wierszy -

Niczego więcej nie chcę,

Gdy w lesie, na łące usłyszę wśród świerszczy

Twoje i moje serce.

Będziemy sami jak Adam i Ewa:

Raj odkryjemy na nowo.

Ja będę Ciebie nosił na rękach

I śpiewał, że                            bis

Na świecie jest tyle piękna.



Przypomnij dzień,

Gdy szliśmy razem w ciszy koncert.

Przypomnij dzień,

Gdy nam naprzeciw biegło słońce.



Przypomnij czas,

Gdy się spotkały nasze dłonie.

I jeszcze raz

Na chwilę wróćmy do tych wspomnień.



Nie, zegar wstecz nie będzie szedł.

Nie wzleci w niebo martwy ptak.

Fale na próżno dzwonią w brzeg -

Widocznie musi zostać tak.



Przypomnij, jak

Nad nami gwiazdy stały widne.

Przypomnij, jak

Strząsała perły noc ze skrzydeł.



Przypomnij czas,

Który rozłączył nasze ręce

I słowem zgasł

Słowem, co nie powraca więcej.



[-murmurando-]



Dziewczynie, którą ktoś okłamał podle,

Zawiódł nocny bar i czar ekranu -

Daruj lepszy świt niż ten, co zna już.

Nie mów, że masz piękniejsze od niej.



Miasto, które zna jak brudną plamę,

Teraz niech jak sen przy tobie zgaśnie.

Szkoła, którą dał jej ten kochany

Zniknie nagle, tak jak lęk poranny.



Daj, daj tej dziewczynie biały welon.

Kup, kup dwie obrączki szczerozłote.

Zgaś, zgaś uśmiech ludzi złych.

A potem daj, daj tej dziewczynie czyste ręce.

Idź, idź do jej matki na niedzielę.

Walcz! Walcz! Niech was nie pokona czas.



Szarość zwykłych dni jej nie porazi;

Place, które śpią jak po chorobie;

Ciemny, stary dom, bez gniazd bocianich;

Świata groźny szum co płynie z gazem.



Świecić będzie jej urody nagłość

W czarną, zimną noc, i w dzień majowy.

Tylko ty masz być jak doktór mądry:

Co dzień taki sam, co dzień nowy.



Daj, daj tej dziewczynie biały welon.

Kup, kup dwie obrączki szczerozłote.

Zgaś, zgaś uśmiech ludzi złych.

A potem daj, daj tej dziewczynie czyste ręce.

Idź, idź do jej matki na niedzielę.

Walcz! Walcz! Niech was nie pokona czas.



A potem daj, daj tej dziewczynie biały welon.

Kup, kup dwie obrączki szczerozłote.

Zgaś, zgaś uśmiech ludzi złych.

A potem daj, daj tej dziewczynie czyste ręce.

Idź, idź do jej matki na niedzielę.

Walcz! Walcz! Niech was nie pokona czas.