Najpiękniejsze są polskie dziewczyny,

Kiedy włosy zaplata im wiatr.

Roześmiane, gdy na nie patrzymy.

Zamyślone, gdy wzruszy je kwiat.



Najpiękniejsze są polskie dziewczyny,

Gdy w ich oczach przegląda się dzień,

Gdy pytają nad rzeką kaliny:

Co o miłych, najmilszych ich wie.



Czasem piszą listy z daleka,

Niespokojne o każde słowo.

Czasem szczęście z rąk im ucieka

Lub po prostu przechodzi obok.



Choć nie mamy tajemnic przed nimi -

Pochmurnieją, gdy czasu nam brak.

Najpiękniejsze są polskie dziewczyny

I dlatego kochamy je tak.



Czasem piszą listy z daleka,

Niespokojne o każde słowo.

Czasem szczęście z rąk im ucieka

Lub po prostu przechodzi obok.



Choć nie mamy tajemnic przed nimi -

Pochmurnieją, gdy czasu nam brak.

Najpiękniejsze są polskie dziewczyny

I dlatego kochamy je tak.



Czarne noce, kocie oczy,

Mroczne głębie studzien,

Gór wysmukłych cienie dumne,

Pies warczący w budzie.

Srebrny księżyc-szaławiła

Z Wenus dyskurs toczy.

Posrebrzane Twoje włosy,

Zakochane oczy.



[-instrum.-]



W wodospadach Twych kędziorów

Będę nurzać dłonie,

Szept namiętny zaplatając

W pasma wokół skroni.

Zacałuję blaski oczu

Zanim znów dzień wstanie -

Takie będzie nasze nocne

Zwykłe całowanie.



[-instrum.-]



Wśród zamszystych zagajników

Krążą cienie legend,

Stare klechdy upiorowe

Śpią nad rzeki brzegiem.

Na konarach rosochatych

wiatr gra dumkę rzewną;

W Twoim życiu moje życie

Zmieści się na pewno.



[-instrum.-]