Zapisz swoję ulubione piosenki Czerwonych Gitar

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Najpiękniejsze są polskie dziewczyny,

Kiedy włosy zaplata im wiatr.

Roześmiane, gdy na nie patrzymy.

Zamyślone, gdy wzruszy je kwiat.



Najpiękniejsze są polskie dziewczyny,

Gdy w ich oczach przegląda się dzień,

Gdy pytają nad rzeką kaliny:

Co o miłych, najmilszych ich wie.



Czasem piszą listy z daleka,

Niespokojne o każde słowo.

Czasem szczęście z rąk im ucieka

Lub po prostu przechodzi obok.



Choć nie mamy tajemnic przed nimi -

Pochmurnieją, gdy czasu nam brak.

Najpiękniejsze są polskie dziewczyny

I dlatego kochamy je tak.



Czasem piszą listy z daleka,

Niespokojne o każde słowo.

Czasem szczęście z rąk im ucieka

Lub po prostu przechodzi obok.



Choć nie mamy tajemnic przed nimi -

Pochmurnieją, gdy czasu nam brak.

Najpiękniejsze są polskie dziewczyny

I dlatego kochamy je tak.



Na nasze wesele zajedzie kareta

Zaprzężona w białe konie,

A pierwszym drużbą będzie poeta -

Gitarę chwyci w dłonie,

By śpiewać piękne wiersze o Tobie,

Jakich ja śpiewać nie umiem.

Potem ja Ciebie wezmę na ręce,

Zaniosę tam,                                bis

Gdzie szczęścia będzie najwięcej.



Weźmiemy z sobą jedynie tom wierszy -

Niczego więcej nie chcę,

Gdy w lesie, na łące usłyszę wśród świerszczy

Twoje i moje serce.

Będziemy sami jak Adam i Ewa:

Raj odkryjemy na nowo.

Ja będę Ciebie nosił na rękach

I śpiewał, że                            bis

Na świecie jest tyle piękna.



Dziewczynie, którą ktoś okłamał podle,

Zawiódł nocny bar i czar ekranu -

Daruj lepszy świt niż ten, co zna już.

Nie mów, że masz piękniejsze od niej.



Miasto, które zna jak brudną plamę,

Teraz niech jak sen przy tobie zgaśnie.

Szkoła, którą dał jej ten kochany

Zniknie nagle, tak jak lęk poranny.



Daj, daj tej dziewczynie biały welon.

Kup, kup dwie obrączki szczerozłote.

Zgaś, zgaś uśmiech ludzi złych.

A potem daj, daj tej dziewczynie czyste ręce.

Idź, idź do jej matki na niedzielę.

Walcz! Walcz! Niech was nie pokona czas.



Szarość zwykłych dni jej nie porazi;

Place, które śpią jak po chorobie;

Ciemny, stary dom, bez gniazd bocianich;

Świata groźny szum co płynie z gazem.



Świecić będzie jej urody nagłość

W czarną, zimną noc, i w dzień majowy.

Tylko ty masz być jak doktór mądry:

Co dzień taki sam, co dzień nowy.



Daj, daj tej dziewczynie biały welon.

Kup, kup dwie obrączki szczerozłote.

Zgaś, zgaś uśmiech ludzi złych.

A potem daj, daj tej dziewczynie czyste ręce.

Idź, idź do jej matki na niedzielę.

Walcz! Walcz! Niech was nie pokona czas.



A potem daj, daj tej dziewczynie biały welon.

Kup, kup dwie obrączki szczerozłote.

Zgaś, zgaś uśmiech ludzi złych.

A potem daj, daj tej dziewczynie czyste ręce.

Idź, idź do jej matki na niedzielę.

Walcz! Walcz! Niech was nie pokona czas.